JA Teline V - шаблон joomla Форекс
24
Thu, Oct

140 χρόνια από τη γέννηση του Αλέξανδρου Σκριάμπιν (1872-1915)

Όσιπ Μάντελσταμ

Πούσκιν και Σκριάμπιν

Μετάφραση: Ευγενία Κριτσέβσκαγια

Πούσκιν και Σκριάμπιν – δυο μεταμορφώσεις ενός ήλιου, δυο μεταμορφώσεις μιας καρδιάς. Δυο φορές ο θάνατος του δημιουργού μάζεψε το ρωσικό λαό και άναψε τον ήλιο από πάνω του. Και οι δυο τους έχουν δώσει δείγμα οικουμενικού, ρωσικού θανάτου, έχουν πεθάνει με γεμάτο θάνατο, όπως έζησαν μια γεμάτη ζωή. Η προσωπικότητά τους, πεθαίνοντας, γιγαντώθηκε έως τα όρια του συμβόλου ενός ολόκληρου έθνους, ενώ ο ήλιος-καρδιά του εκλιπόντος σταματούσε για πάντα στο ζενίθ των παθών και της δόξας.

Η δουλειά μου είναι να συναναστρέφομαι με άνδρες, και μάλιστα τις ώρες που οι καθωσπρέπει νοικοκυρές βάζουν τα μπικουτί τους και πέφτουν για ύπνο...

 

Τον πρωτοείδα σ’ ένα Ίντερνετ καφέ στην πλατεία Saint-Michel, όπου ήταν τακτικός θαμώνας. Τα γαλλικά του πρόδιδαν μια μεσοαστική τουλάχιστον καταγωγή, ενώ μιλούσε άνετα ιταλικά και γερμανικά, και μερικές ακόμη γλώσσες που δεν μπορούσα να προσδιορίσω. Φορούσε πάντα το ίδιο, παλιό, βρόμικο τζιν, και κοντομάνικο κρεμ πουκάμισο, ανεξαρτήτως καιρού. Θα ήταν 65 χρονών.

 

Αρκάντι Αβέρτσενκο (1881—1925)

Γειά σου, καλέ μου! Πως είσαι; Από υγεία πώς πάμε;
Απασχολημένος με τις κρατικές υποθέσεις μ’ έχεις, βλέπω, ξεχάσει...
Εγώ πάντως σε θυμάμαι.

 

 

 

90 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΛΕΦ – ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΕΧΝΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΡΩΣΙΑ

Si jeunesse savait, si vieillesse pouvait - αν τα νιάτα ήξεραν, αν τα γεράματα μπορούσαν...

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΜΑΧΕΤΑΙ ΤΟ ΛΕΦ;

Μετάφραση Ευγενία Κριτσεφσκαγια

Έτος 1905. Ύστερα – η αντίδραση. Η αντίδραση ολίσθησε προς τον αυταρχισμό και την διπλάσια καταπίεση από τον έμπορο και τον εργοστασιάρχη.

 

Άννα Αχμάτοβα (1889-1966)


(Από τις Βόρειες Ελεγείες. Η δεκαετία των δέκα)

Ποτέ μου δεν είχα χρόνια παιδικά,
φακίδες, αρκουδάκια ή κουκλίτσες,
καλούς μπαρμπάδες, θείτσες αγαθές,
αγαπημένες φίλες στα παιχνίδια...

Γιούρι Ολέσα (1899-1960)

Μετάφραση: Ευγενία Κριτσέφσκαγια

Το διήγημα δημοσιεύθηκε στα ελληνικά για πρώτη φορά στο περιοδικό Πλανόδιον №37, Δεκέμβρης 2004

Το αγόρι Αλέξανδρος πλάνιζε στην κουζίνα κάτι ξυλάκια.Χρυσαφένεια νόστιμα κακάδια κάλυπταν τις γρατζουνιές στα δάχτυλά του.

 Η κουζίνα κοιτούσε στην αυλή. Ήταν Άνοιξη, οι πόρτες δεν έκλειναν, στο κατώφλι τους φύτρωναν χόρτα, έλαμπε νερό που κάποιος έχυσε πάνω στην πέτρα. Στον σκουπιδοτενεκέ ψαχούλευε ένας αρουραίος. Στην κουζίνα τιγάνιζαν ψιλοκομμένες πατάτες. Άναβαν την γκαζιέρα. Η ζωή της ξεκινούσε με λάμψη, με την φλόγα ως το ταβάνι. Πέθανε με κοντή μπλέ φωτίτσα.

Περισσότερα Άρθρα...

www
Sign up via our free email subscription service to receive notifications when new information is available.