JA Teline V - шаблон joomla Форекс
24
Thu, Oct

Μιχαήλ Αροσένκο

(Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 20 χρόνια από τα γεγονότα στον Λευκό Οίκο στη Μόσχα το φθινόπωρο του 1993, ειδικά για το www.greekorbis.gr)

Την ιστορία την αποκαλούν «φροντιστήριο των λαών», αν και σε κάθε ερώτηση δίνει ταυτόχρονα καταφατικές και αρνητικές απαντήσεις... Όποιος γνωρίζει την ιστορία μπορεί να προφητεύει το μέλλον! Λένε, ότι το να «μελετάς την ιστορία σημαίνει να ανιχνεύεις το παρελθόν, μιας και όλη η ιστορία μας συντίθεται από μυστήρια και αινίγματα». Αυτό μας δίνει αυτομάτως το δικαίωμα να ρωτήσουμε τους ιστορικούς, τι συνέβη τελικά το φθινόπωρο του 1993 στη Μόσχα; Γιατί οι «δικοί μας» βάραγαν από τα τανκς τους «δικούς μας»; Ποιός πολεμούσε ποιόν; Θα ήθελα να βοηθήσω τους αναγνώστες να βρούν απαντήσεις σ΄αυτές τις ερωτήσεις. Στην αρχή όμως ας θυμηθούμε το χρονικό των γεγονότων του «μικρού εμφυλίου πολέμου».

Μιχαήλ Αροσένκο

Πρωην αρχιμηχανικός του προγράμματος Η Φωνή του Πούσκιν για το www.greekorbis.gr

Οι ιδέες είναι η αύρα του πολιτισμού. Το 1999 στην πόλη Dnipropetrofsk, την πρωτεύουσα των πυραύλων της πρώην ΕΣΔΔ – γεννήθηκε η ιδέα να ανακτήσουν τη φωνή του ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν εν όψη των εορτασμών των 200 χρόνων από τη γέννησή του, χρησιμοποιώντας το γραφικό του χαρακτήρα.

 

Ευγενία Κριτσέφσκαγια

Κανονικά ο Γκογκόλ θα έπρεπε να απαγορευτεί στην Ελλάδα. Και στην Ευρώπη των «27» επίσης. Σπανίως βρίσκεις πιο επαναστατικά κείμενα από τα δικά του. Το Παλτό είναι ένα από τα πλέον «βλάσφημα» του έργα. Ξεχάστε ότι γράφτηκε το 1839 και τοποθετήστε το στη δεκαετία του ‘60, στην εποχή του ασπρόμαυρου ελληνικού σινεμά, και θα δείτε ότι ο Ακάκιος Ακάκιεβιτς ζούσε και τότε. Θα τον αναγνωρίσετε στους ήρωες του Ηλιόπουλου, του Χορν, του Χατζηχρήστου, του Βέγγου.

 

Αφιερωμένο στο ελληνικό καλοκαίρι...

Ένας ανώνυμος θαλασσοπόρος του Διαδικτύου αφιέρωσε στα παιδιά της Σοβιετικής Ένωσης της δεκαετίας του ΄60-΄70 ένα καταπληκτικό κείμενο. Επειδή πιστεύουμε, ότι δεν αφορά μόνο την ΕΣΣΔ, αλλά οπωσδήποτε και την Ελλάδα, σας το παρουσιάζουμε κι εσεις...κάντε ό, τι καταλαβαίνετε!

 

 

Ιβάν Λόγκινοφ, Ρωσία

Είναι κάτι μέρες, που ξυπνάς και ξαφνικά συνειδητοποιείς, ότι δεν πονάς πουθενά, η ψυχή πετά και φτερουγίζει, τα πάντα είναι δυνατά, κι ο κόσμος ολάκερος περιμένει το επόμενο σου βήμα για να σε χειροκροτήσει.
Ίσως τέτοιες στιγμές κάπου στο νωτιαίο μυελό ξυπνάει η ανάμνηση μιάς άλλης εποχής, όταν από την ωμοπλάτη σου φύτρωναν φτερά. Αν και στην δική μας εποχή για ποιά φτερά μιλάμε;

 

Βγάζει το νυστέρι και τραβά μηχανικά το σεντόνι. Δεν υπάρχει καρφιτσωμένο κάποιο όνομα. Μόνο ο αύξων αριθμός. Αλλά εδώ και χρόνια δεν έχει πια την περιέργεια να δει ποιον θα αντικρίσει. Μια δουλειά είναι κι αυτή, όπως λένε οι συνάδελφοι.

 

Περισσότερα Άρθρα...

www
Sign up via our free email subscription service to receive notifications when new information is available.