JA Teline V - шаблон joomla Форекс
26
Wed, Jun

Ο μικρότερος αδελφός του Παρθενώνα

ΕΛΛΑΔΑ
Typography

Όλγα Σίρινα

(μια Ρωσίδα τουρίστρια εξομολογείται...)

Όταν τα καράβια, που μεταφέρουν τους επιβάτες στα νησιά, ξανοίγονται στο γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους, από το νοτιότερο άκρο της αρχαίας αττικής γης – το ακρωτήρι του Σουνίου – τους αποχαιρετούν τα σηκωμένα λευκά χέρια - οι κολώνες του ναού του Ποσειδώνα, βασιλιά και άρχοντα των θαλασσών. Οι Καβοκολώνες, όπως τις ονομάζουν οι ναυτικοί εδώ και 25 αιώνες, φυλάνε πιστά την είσοδο στο Σαρωνικό κόλπο.

 

Από όλες τις κολώνες του ναού έμειναν μονάχα οι 11, αλλά η καταστροφή, ο ακρωτηριασμός, δεν αφαίρεσε τίποτα από τη δόξα του ναού: ο θεός ακόμα επισκέπτεται την κατοικία του, επιτηρεί τα πλοία, που απομακρύνονται από την ήπειρο, τους στέλνει τους αγέρηδες ή σηκώνει τα καταγάλανα κύματα.
Δεν υπάρχει πια βωμός, όμως εδώ καταφτάνουν καθημερινά χιλιάσες προσκυνητές. Περιπλανιούνται ανάμεσα στα αρχαία μάρμαρα, χαϊδεύουν εκστασιασμένοι την πατίνα και περιμένουν.
Τα βλέμματα των επιβατών στο πλόιο συναντώνται με τα βλέμματα των προσκυνητών. Είναι αδύνατο να αποφασίσεις, ποιανού τα μάτια αντικρύζουν ωραιότερο θέαμα: εκείνων, που κάθονται στα απότομα βράχια του Σουνίου και ατενίζουν το διάφανο αέρα, τα κοντινά νησιά – το Γαϋδουρονήσι, τη Μακρόνησο, κι αν σταθούν τυχεροί – τα παράλια της Πελοποννήσου  - και περιμένουν την πύρηνη σφαίρα του ηλίου να βουτήξει στη θάλασσα, ή εκείνων, που  συνοστίζονται στην πρύμνη και παρακολουθούν τα περήφανα βέλη των κολώνων του ναού να απομακρύνονται.
Γι’ αυτούς, στο πλοίο, ζωντανεύει ο αρχαίος μύθος. Σαν να βλέπουν μια μοναχική μορφή πάνω στον γκρεμό. Είναι ο βασιλιάς της Αθήνας και σωσίας του Ποσειδώνα, Αιγέας. Άγρυπνα παρατηρεί τη σιωπηλή θάλασσα, γεμάτος ελπίδα, μήπως και φανούν στον ορίζοντα τα λευκά πανιά του καραβιού, που φέρνει πίσω ζωντανό τον μονάκριβο γιο του, Θησέα. Μαζί με τους νεαρούς Αθηναίους και τις νεαρές Αθηναίες ταξίδεψε ο Θησέας στην Κρήτη, θυσία στον αδηφάγο γιο του Κρητικού βασιλιά, τον Μινώταυρο, σφραγισμένο στο Λαβύρινθο. Άραγε κατάφερε ο Θησέας να νικήσει το άσχημο τέρας ή έμεινε για πάντα στην Κρήτη, νεκρός, και ο καπετάνιος του πλοίου του φέρνει άσχημα μαντάτα;
Το πλοίο επιτέλους φάνηκε. Θλιβερά ανεμίζουν στα κατάρτια  τα μαύρα πανιά του θρήνου. Ο νικητής του Μινωταύρου, ο Θησέας, έχει ξεχάσει να τα αντικαταστήσει!
Ο απαρηγόρητος Αιγέας, μη μπορώντας ν’ αντέξει το χαμό του γιου του, πέφτει από τα βράχια στη θάλασσα. Ο θάνατός του βαφτίζει τα νερά του πελάγους, δίνοντάς τους το όνομά του – Αιγαίον πέλαγος.
Για τους προσκυνητές αναβιώνει μια αρχαία ιστορία. Σαν να διακρίνουν έναν τοίχο, που περιέβαλε κάποτε το Σούνιο και στη μέση του τεμένους  - το Ιερό και ο ναός του Ποσειδώνα. Ο περίβολος του ναού κατασκευάστηκε αρχικά από πωρόλιθο τον 6 αι. π.Χ. και στη συνέχεια καταστράφηκε στην περσική λαίλαπα. Ο μαρμάρινος ναός αντικατέστησε τον παλιό τον 5 αι. π.Χ. επί τον Περικλή, μετά την κατασκευή του Παρθενώνα: ήταν δωρικός περίπτερος με 6 κολώνες στη στενή πλευρά και 13  - στη μακρύτερη, πιστό αντίγραφο του Θησείου στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, αφιερωμένου στον βασιλιά και ήρωά των Αθηνών.
Από όλο το μεγαλείο έμειναν μονάχα 11 λευκές  κολώνες και τμήματα της ζωφόρου.  Αθάνατος όμως μένει ο πορτοκαλί ήλιος, που ετοιμάζεται να κάνει τη βουτιά του στο Αιγαίο.
Στο λυκόφως, την ώρα που η ημέρα συνατά τη νύχτα η φαντασία θα βοηθήσει τον προσκυνητή και τον ταξιδιώτη της θάλασσας να συναρμολογήσουν το παζλ: και πάλι στην μακρύτερη πλευρά του ζωφόρου οι θεοί θα πολεμούν τους Γίγαντες, πάλι ο Ποσειδώνας θα καρφώνει με την τρίαινά του τον Πολυβώτη και πάλι θα συγκρούονται οι ήρωες  με τον Θησέα στρατηγό με τους Κενταύρους.
Και στις κοντές πλευρές της ζωφόρου ο ήρωας και ημίθεος Θησέας, στον οποίον η ίδια η Αθηνά χρωστά τη δόξα της, θα κάνει τους άθλους, δοκιμάζοντας τη δύναμη με την οποία τον έχει προικίσει ο θεϊκός πατέρας, Ποσειδώνας, και επιδεικνύοντας το μεγαλείο της ψυχής του, το οποίο τον κληροδότησε ο θνητός γονιός, Αιγέας.
Λέγεται, ότι κάποτε ο Βύρωνας, μαγεμένος από το τοπίο του Σουνίου, χάραξε το όνομά του σε μια από τις δωρικές κολώνες του ναού του Σουνίου.
Σήμερα είναι το μαγικό τοπίο του ίδιου του Σουνίου, που χαράσσεται στις καρδιές των προσκυνητών του.
Για πάντα.