JA Teline V - шаблон joomla Форекс
23
Wed, Oct

57 ΜΕΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ 2012!
Typography

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ

Οι Αγώνες του Μονάχου έπρεπε να γίνουν οι πιο «εύθυμοι». Αυτό το στόχο ήθελαν να πετύχουν οι διοργανωτές τους: οι Βαυαροί έπρεπε να δείξουν διαφορετικό πρόσωπο της Γερμανίας – ανέμελο, φιλόξενο, ανοιχτό στον υπόλοιπο κόσμο. Οι νέες πολύχρωμες στολές των αθλητών αντικατέστησαν τις παλιές μονόχρωμες, γρίζες. Οι Αρχές σχεδίαζαν ακόμα και «εύθυμα» μικροεπεισόδια, αταξίες, για τα οποία η αστυνομία έπρεπε να κάνει τα στραβά μάτια. Χαλαρά!

 

Και όμως, το τρομοκρατικό χτύπημα της 5ης Σεπτεμβρίου του 1972 έχει προβλεφθεί από πριν, όταν ο καθηγητής της εγκληματολογικής ψυχολογίας Δυτικογερμανός Τζώρτζ Σίμπερ μετά από την αίτηση των διοργανωτών της Ολυμπιάδας έγραψε μια σειρά από πιθανά σενάρια τρομοκρατικών χτυπημάτων, που θα μπορούσαν να πλήξουν τους Αγώνες. Ανάμεσα σ’ αυτά υπήρχε κι εκείνο, που υλοποιθήθηκε με ακρίβεια από την Παλαιστινιακή οργάνωση «Μαύρος Σεπτέμβρης».
Σύμφωνα με τον σοβιετικό δημοσιογράφο Λεωνίντ Μλέτσιν, η ιδέα του τρομοκρατικού χτυπήματος γεννθηκε στις 17 Ιουλίου του 1972, στη συνάντηση των αρχηγών του «Μαύρη Σεπτέμβρη» στη Ρώμη – των Αμπού Νταούντ, Αμού Αγιαντά και Φακρί αλ Ουμαρί, μετά από την άρνηση της ΔΟΕ να δεχτεί στην Ολυμπιάδα του Μονάχου την Ομοσπονδία Νεολαίας Παλαιστίνης.
-Μια και δε μας αφήνουν να συμμετέχουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, είπε ο Φακρί αλ Ουμαρί, γιατί να μη εμφανιστούμε απρόσκλητοι;
Και πρότεινε να πάρουν ομήρους μερικούς αθλητές.
-Πρέπει να βρούμε τα αδύναμα σημεία των Ισραηλιτών και να σκοτώσουμε τους σημαντικότερους από δαύτους. Αν δεν μπορούμε να φτάσουμε ως τους πολιτικούς, πρέπει να σκοτώνουμε αθλητές και ηθοποιούς», συμφώνησαν οι αρχηγοί του «Μαύρου Σεπτέμβρη».
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1972, στις 4.30 το πρωϊ, οχτώ ένοπλοι τρομοκράτες της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης» εισέβαλαν στο χώρο της αντιπροσωπείας του Ισραήλ στο Ολυμπιακό χωριό του Μονάχου, εκτέλεσαν επί τόπου δυο αθλητές και πήραν εννέα ομήρους. Οι τρομοκράτες ζητούσαν να αφεθούν ελεύθεροι μέχρι το μεσημέρι τα 232 μέλη της Οργάνωσης Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και δυο Γερμανοί τρομοκράτες, που κρατούνταν στις φυλακές του Ισραήλ, και άλλοι 16 έγκλειστοι στις φυλακές της Δυτικής Ευρώπης. Αν τα αιτήματα δεν ικανοποιούνταν μέχρι το μεσημέρι, θα άρχιζαν να σκοτώνουν κάθε ώρα και από έναν αθλητή. Οι διαπραγματευτές κατάφεραν αρχικά ν’ αλλάξουν την ώρα και να παρατείνουν την προθεσμία μέχρι τις έξι το απόγευμα.
Η κυβέρνηση της Γκόλντα Μέγιερ αρνήθηκε να ικανοποιήσει τα αιτήματα των τρομοκρατών. Ο δήμαρχος του Ολυμπιακού χωριού, ο Πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Δυτικής Γερμανίας και ο Υπουργός Εσωτερικών της Βαυαρίας πρότειναν να πάρουν τη θέση των ομήρων, αλλά οι τρομοκράτες αρνήθηκαν.
18.00. Οι τρομοκράτες συνειδητοποιούν, ότι δεν θα μπορεσουν ν’ αντέξουν για πολύ ακόμα και ζητούν ένα αεροπλάνο μέχρι το Κάϊρο, καθώς λεωφορείο και ελικόπτερα για να φτάσουν στο αεροδρόμιο μαζί με τους ομήρους.
Οι Γερμανοί φόρτωσαν τους τρομοκράτες μαζί με τους ομήρους στα λεωφορεία, μετά στα ελικόπτερα και έφεραν στο αεροδρόμιο,όπου τους περίμενε ένα Boeing-737 με προορισμό το Κάϊρο. Δυο τρομοκράτες – ο αρχηγός τους ονόματι Σαντί και ακόμα ένα μέλος της ομάδας του - ανέβηκαν στο αεροπλάνο.
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο στο αεροπλάνο έπρεπε να βρίσκονται οι μεταμφιεσμένοι αστυνομικοί, που θα εκτελούσαν τους τρομοκράτες, μόλις εκείνοι έμπαιναν στο σαλόνι. Αλλά από φόβο μήπως οι τρομοκράτες ανατινάξουν το γεμάτο καύσιμα αεροπλάνο, το σχέδιο ματαιώθηκε. Οι τρομοκράτες, μόλις είδαν άδειο το αεροπλάνο, σήμαιναν συναγερμό. Οι Γερμανοί ακροβολιστές άνοιξαν πυρ, οι τρομοκράτες απάντησαν. Η ανταλλαγή πυρών κράτησε σχεδόν μιάμιση ώρα.
Κάποια στιγμή, όταν οι Γερμανοί ξέμειναν από σφαίρες, ακούστηκε, ότι όλοι οι τρομοκράτες είναι νεκροί, και οι όμηροι διασώθηκαν. Στην πραγματικότητα συνέβη το αντίθετο: ένας από τους Παλαιστίνιους εκτέλεσε τους ομήρους στο πρώτο ελικόπτερο, και ένας άλλος ανατίναξε με χειροβομβίδα το άλλο ελικόπτερο, που κάηκε ολοσχερώς μαζί με τους ομήρους. Στην ανταλλαγή πυρών σκοτώθηκε ένας Γερμανός αστυνομικός και ένας ακροβολιστής τραυματίστηκε, αφού πρώτα πρόλαβε και πυροβόλησε έναν τρομοκράτη.
Η επιχείρηση των Γερμανών απαρχής ήταν καταδικασμένη. Δεν υπήρχε σχέδιο, τα πρόσωπα που συμμετείχαν στη διάσωση, ήταν άπειρα χωρίς καμιά εμπειρία στις διαπραγματεύσεις. Στην επιχείρηση δεν μπορούσε να συμμετέχει ο γερμανικός στρατός, γιατί εκείνη την περίοδο δεν είχε το δικαίωμα να δρά στο έδαφος της Γερμανίας. Από την άλλη, οι τρομοκράτες ήταν αποφασισμένοι να σκοτώσουν.
Την άλλη μέρα τελέστηκε τρισάγιο στην μνήμη των θυμάτων. Στην τελετή παραβρέθηκαν αθλητές από όλες τις χώρες...εκτός της ΕΣΣΔ. Έτσι αποφάσισαν στη Μόσχα. Μια μέρα αργότερα οι Αγώνες συνεχίστηκαν, αλλά το Μόναχο εγκατέλειψαν εσπευσμένα η υπόλοιπη ομάδα του Ισραήλ, οι αθλητές της Αλγερίας, της Ολλανδίας, των ΗΠΑ, και της Αιγύπτου. Της Αιγύπτου– υπό τον τρόμο της πιθανής εκδίκησης.
Ο καγκελάριος Βίλλυ Μπράντ κράτησε το λόγο, που έδωσε στον Λύβιο ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι , και του έστειλε τα πτώματα των πέντε τρομοκρατών. Ο Καντάφι έθαψε τους «ήρωες του λαού της Παλαιστίνης» με μέγιστες τιμές και δώρισε στον Γιασέρ Αραφάτ πέντε εκατομμύρια δολάρια.
Το Ισραήλ ζήτησε την έκδοση των τριών επιζήσαντων τρομοκρατών, αλλά ο Μπράντ αρνήθηκε, δηλώνοντας, ότι θα δικαστούν στη Δυτική Γερμανία. Σε λίγο οι τρομοκράτες ανταλλάχθηκαν και αφέθηκαν ελέυθεροι.
Οι πράκτορες της Μοσάντ, με εντολή της πρωθυπουργού του Ισραήλ, ξεκίνησαν έρευνες για τον εντοπισμό των οργανωτών του χτυπήματος. Η επιχείρηση ονομάστηκε « Η Οργή του Θεού». Αποφασίστηκε η εκτέλεση των 13 προσώπων, που είχαν ανάμειξη στην προετοιμασία και την εκτέλεση του χτυπήματος. Στην επιχείρηση πήρε μέρος και ο μέλλων πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ.

Πηγη: Ρωσική Βικιπαιδεία – Τρομοκρατικό χτύπημα στην Ολυμπιάδα του Μονάχου
Μετάφραση Ευγενία Ευσταθίου

www